۱

نمره ابراهیم رئیسی در اولین برنامه انتخاباتی: ۸ از ۲۰

تاریخ انتشار
جمعه ۸ ارديبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۱۰:۴۰
نمره ابراهیم رئیسی در اولین برنامه انتخاباتی: ۸ از ۲۰
به گزارش عصرتعادل، سید در یادداشتی نوشت: برنامه گفتگوی ویژه خبری شبکه ۲ نخستین برنامه تبلیغاتی ابراهیم ٰرئیسی در انتخابات ۹۶ بود. این برنامه ۴۵ دقیقه ای برای رئیسی که یک چهره ناشناخته سیاسی است، خیلی مهم بود. او نیاز به شروع خوب داشت.
رئیسی خوب لباس پوشیده بود، شکیل و نسبت به خیلی آخوندها مدرن تر و خوشگل تر، سیادتش هم کمک می کرد به بهتر دیده شدنش. مهم ترین مشکل او در شروع گفتگو اما، کند حرف زدنش بود. او کلمات زیادی در ذهنش ندارد که بتواند جمله سازی کند،‌ تن صدایش هم خوب نیست و وقتی اوج می گیرد، تبدیل به جیغ زدن می شود. علاوه بر این خیلی دیر با دوربین آشتی کرد. در شروع سعی کرد با مظلوم نمایی و اینکه من خودم فقیر بودم، با مخاطبان رابطه برقرار کند ولی کلا بلد نبود صمیمی و راحت حرف بزند، به دوربین نگاه کند و جملات عامه فهم بگوید، دقیقه ۳۰ یاد گرفت که باید لبخند بزند و دقیقه ۴۰ یاد گرفت که باید مستقیم با مردم حرف بزند. مشکل مهم رئیسی این است که تا حالا با مردم حرف نزده است. مرتب از ضمیر «ما» استفاده می کند و انگار دارد بیانیه می خواند. او کلمات کلیدی اش را پیدا کرده است: بیکاری، فقر و فساد، ولی بلد نبود ایده ها و راهکارهایش را در این زمینه توضیح بدهد.
او چند نقطه ضعف مشخص دارد. ۱) شکل مدیر اجرایی حرف نمی زند، خیلی کلی و شعاری می گوید و مدام توصیه می کند، به نظر می رسد کسی باید به او توضیح بدهد قرار نیست رهبر شود، قرار است رئیس جمهور شود. ۲)‌ جمله ها را مدام تکرار می کند. از دقیقه ۱۵ به بعد، خیلی کلمات تکراری شده بودند. همچنین خیلی پراکنده حرف می زند و برخی مواقع اصلا جواب سوال را نمی دهد یا بی ربط جواب می دهد. مثلا سوال کاهش فاصله طبقاتی را واقعا جواب نداد و بیانیه خواند. سوال مربوط به هماهنگی بین قوا بی ربط حرف زد، سوال ازدواج با را کشاندن به توانمندی های صنعت مسکن در اشتغالزایی جلو برد. او چیزهایی در ذهنش درباره فساد و بیکاری و فقر دارد و می خواهد همه جا به این موارد اشاره کند و این باعث می شود حرف هایش پراکنده شوند. بدی مضاعف این است که مثل خیلی کارگردان های ایرانی که بلد نیستند فیلم شان را خوب تمام کنند، جملات هر بخش را بلد نیست تمام کند و مخاطب از سر و ته حرف هایش سر در نمی آورد. ۳) بلد نیست ساده سازی کند. مثلا شما به عنوان کاندیدا می خواهید درباره یارانه ها حرف بزنید. لازم نیست بگویید یارانه دهک های پایین را می توان دو سه برابر کرد، باید خیلی ساده بگویید ۲۰ میلیون نفر نیازمند داریم و من در دولتم ماهیانه ۱۳۵هزار تومان به آنها یارانه می دهم، با عدد و رقم و شفاف. رئیسی دقیقا بلد نیست اینطوری حرف بزند، در همه حوزه ها.
رئیسی اما در نشان دادن یک شخصیت مذهبی و انقلابی از خودش تا حدودی موفق بود. با امام هشتم شیعیان شروع کرد و تمام کرد، بر آموزه های انقلابی و اسلامی تاکید ورزید و تجربه اش در مشهد را تکرار کرد. دوست داشت از تجربه های اجرایی اش بگوید که نشان دهد خیلی بوق نیست ولی موفق نبود. مهم ترین نقطه قوت او در گفتگوی دیشب، در پاسخ به سوال مربوط به فضای مجازی بود که پاسخ را با خاطره گویی شروع کرد و سعی کرد جواب های متنوعی پیدا کند. در پایان بندی سخنانش که چند جمله گفت و از قاسم سلیمانی کمک گرفت، خوب و قاطع بود. در مجموع می توان گفت رئیسی در گفتگوی دیشب دیر خودش را پیدا کرد. او همانطور که در شروع گفتگو درباره فقر دوران کودکی شروع کرد، در پایان هم سعی کرد خودش را شبیه محمد بهشتی مظلوم نشان دهد. کار او هدفمند است. بسیاری نوشته اند که او با مشارکت در رویدادهایی چون کشتارهای تابستان۶۷، نقش یک ظالم را بازی کرده، حالا رئیسی می خواهد تصویر یک مظلوم را مقابل این ظالم قرار دهد تا جبران مافات شود. بعید است در این زمینه موفق شود، قیافه اش خیلی به مظلوم ها نمی خورد، باید فکر یک قیافه متناسب تر باشد. با لحاظ این نکات و با توجه به تازه کار بودن رئیسی، می توان به او نمره ۸ از ۲۰ داد.
کد مطلب : ۱۲۵۲۱۲
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما
نظر شما

کلام امیر
مَن تَرَكَ إنكارَ الْمُنكَرٍ بِقَلبِهِ و يَدِهِ ولِسانِهِ فَهُوَ مَيِّتٌ بَينَ الْأحياءِ؛

كسى كه منكر را با قلب و دست و زبانش انكار نكند، مرده ‏اى است ميان زندگان.