۰

انتقاد شدید پزشکیان از صداوسیما: یک روحانی می آید و می گوید از این مجلس شرم می کنم/ توبه نکنیم خدا عذاب می فرستد

تاریخ انتشار
سه شنبه ۱۱ دی ۱۳۹۷ ساعت ۱۴:۲۳
مسعود پزشکیان در نطق میان دستور خود در نشست علنی امروز مجلس (سه‌شنبه 11 دی 97) گفت: معمولا ما آیات قرآن را برای مرده‌هایمان می‌خوانیم و یا زمانی که جلسات‌مان می‌خواهد آغاز شود آن را قرائت می‌کنیم. آیات قرآن برای آن است که ما به آن عمل کنیم و به این آیات پایبند باشیم. قرآن برای این است که ما از آن اطاعت و تبعیت کنیم.
نماینده مردم تبریز در مجلس اظهار داشت: خدا در قرآن می‌فرمایند مسلمانان با هم برادرند، بین برادرانتان اصلاح کنید، ما مسلمانان با هم برادریم، چقدر در جهت اخوت و برادری حرف می‌زنیم و چقدر بر طبل فتنه و امثال آن می‌زنیم.
وی افزود: در قرآن آمده اگر توبه نکنید، انگ بچسبانید و یکدیگر را تخریب کنید، ظالمید. بینی و بین‌الله آیا ما در کشور به این آیات عمل می‌کنیم؟
پزشکیان خاطرنشان کرد:‌ آبروی نماینده، مدیر و مسئول را در صدا و سیمای جمهوری اسلامی از پشت تریبون‌ها می‌ریزیم و اسم مسلمان بر روی خودمان می‌گذاریم، به اسم شفافیت و تبیین شفافیت آبرو می‌ریزیم، آبروی یک مسلمان از آبروی کعبه بالاتر است.
نماینده مردم تبریز در مجلس اظهار داشت: می‌آییم پشت تریبون، بدگویی کسانی را در این نظام می‌کنیم که برادران ما هستند،‌ مسلمانان با هم برادرند، اگر برادری نکنید و توبه نکنید خدا عذاب وارد می‌کند، توبه کنید که رحم کند.
وی افزود:‌در این اوضاع واحوال که آمریکا با تمام قدرتش جلوی ما ایستاده ما یکدیگر را تخریب می‌کنیم، برای یکدیگر پرونده می‌سازیم و از بالا تا پایین آبروریزی می‌کنیم.
پزشکیان خاطرنشان کرد: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران حاج‌آقایی را دعوت می‌کند، لباس روحانیت تنش است و می‌گوید من از این مجلس شرم می‌کنم و همه نمایندگان این مملکت را زیر سؤال می‌برد. بینی و بین‌الله آیا این دین،‌ مذهب و قرآن این دستور را به این آقایان داده که این حرف‌ها را بزند؟‌ و این کارها را بکنند؟
نماینده مردم تبریز در مجلس در پایان اظهار داشت: از پشت تریبون آبروی کسانی را در این مملکت می‌بریم که با تمام وجودشان برای این انقلاب کار کرده‌اند. ما همه عیب و اشکال داریم و حق نداریم اینگونه آبروریزی کنیم.
 
کد مطلب : ۱۴۵۱۸۴
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما
نظر شما

کلام امیر
مَن تَرَكَ إنكارَ الْمُنكَرٍ بِقَلبِهِ و يَدِهِ ولِسانِهِ فَهُوَ مَيِّتٌ بَينَ الْأحياءِ؛

كسى كه منكر را با قلب و دست و زبانش انكار نكند، مرده ‏اى است ميان زندگان.